Την εκχώρηση της οικονομικής και όχι μόνο, διαχείρισης των μνημείων σε μια Ανώνυμη Εταιρεία, νομοθέτησε η Κυβέρνηση!
Με πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, που προκάλεσε πολύ μεγάλες αντιδράσεις, για 50 χρόνια (με δικαίωμα παράτασης για άλλο τόσο), παραδίδεται η πολιτιστική κληρονομιά, τα έσοδα από τη διαχείρισή της, αλλά μέχρι και η χάραξη πολιτιστικής πολιτικής σε μία Ανώνυμη Εταιρία.
Όπως επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θεάματος και Ακροάματος, με τη συγκεκριμένη ενέργεια η Κυβέρνηση:
-Προκαλεί σοβαρό θεσμικό έλλειμμα και καθιστά κυβερνητική την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα κρατική πολιτική για τον πολιτισμό.
-Ανοίγει τον δρόμο στην κακοδιαχείριση και τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος.
-Υποβαθμίζει την πολιτιστική κληρονομιά σε τουριστικό προϊόν.
-Περιορίζει την πρόσβαση Ελλήνων και ξένων πολιτών στην πολιτιστική κληρονομιά.
-Υποθηκεύει ένα σημαντικό τμήμα της περιουσίας του ελληνικού λαού για μισό αιώνα.
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Πολιτισμού, που αντιδρούν στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, που όμως έγινε Νόμος του Κράτους, με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Όπως επισημαίνεται «τα μνημεία δεν είναι εμπόρευμα. Είναι η Ιστορία μας, η ταυτότητά μας και η κοινή μας κληρονομιά. Ο πολιτισμός είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων των πολιτών».
Παράλληλα, όπως επισημαίνει η ΠΟΘΑ, στις προβλεπόμενες ρυθμίσεις για τον Οπτικοακουστικό Δημιουργικό Τομέα:
-Το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει τον κινηματογράφο κυρίως ως επιχειρηματικό προϊόν και όχι ως πεδίο καλλιτεχνικής δημιουργίας με κοινωνική και πολιτιστική αξία. Δεν προβλέπει νέους τρόπους ανάπτυξης της κινηματογραφικής δημιουργίας, ούτε μέτρα στήριξης νέων δημιουργών και ανεξάρτητων παραγωγών.
-Δεν επιλύεται το πάγιο πρόβλημα της μη τήρησης της υποχρέωσης βάσει νομοθεσίας των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών να συμβάλουν στην παραγωγή ελληνικών ταινιών, ενώ οι ίδιοι οι σταθμοί θα συνεχίσουν να λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση ακόμη και για ριάλιτι και τηλεπαιχνίδια. Ετσι το νομοσχέδιο μπορεί να χαρακτηριστεί και ως προεκλογικό δώρο στα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια.
-Δεν προβλέπει καμία υποχρέωση συνεργασίας με επαγγελματίες που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα, για ξένες παραγωγές, ακυρώνοντας τον βασικό στόχο του αναπτυξιακού αυτού εργαλείου για τον εγχώριο οπτικοακουστικό κλάδο και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Την ίδια στιγμή, η ελληνική παραγωγή συρρικνώνεται, παραμένοντας υποχρηματοδοτούμενη.
-Δεν προβλέπεται η δυνατότητα η χρηματοδότηση να συνδέεται ρητά με την υποχρέωση τήρησης της εργασιακής νομοθεσίας, με ρήτρα ανάκλησής της σε περίπτωση που παρατηρούνται παραβιάσεις, καθώς στα γυρίσματα καταγράφονται συχνά υπερβολικά ωράρια (έως και 17 ώρες) και απλήρωτες υπερωρίες.
