Με το εργασιακό νομοσχέδιο «Κεραμέως» να εισάγεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, κορυφώνεται η κόντρα ανάμεσα στην Κυβέρνηση και στους εργαζόμενους. Απάντηση στις διατάξεις του νομοσχεδίου, που μεταξύ άλλων, θεσμοθετεί την 13ωρη εργασία σε έναν εργοδότη, αποτελεί η Γενική Απεργία που πραγματοποιούν σήμερα τα Συνδικάτα (ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ), διαφωνώντας πλήρως με τις βασικές διατάξεις του σχεδίου νόμου, που αν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο αναμένεται να τεθεί σε ψηφοφορία, αύριο στη Βουλή.
Η υπουργός Εργασίας κυρία Κεραμέως υπεραμύνθηκε όλες τις προηγούμενες μέρες σχετικά με το νομοσχέδιο. Ισχυρίστηκε ότι «βρήκε» εργαζόμενους που είναι θετικοί με τις διατάξεις του στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας που αποστέλλονται προς το αρμόδιο υπουργείο για να τις εγκρίνει ή να τις απορρίψει. Όμως την ίδια στιγμή, παραδέχτηκε ότι «πολλές από αυτές είναι παράνομες, το λέω ευθέως»! Συνεπώς, με την επίκληση του συγκεκριμένου επιχειρήματος, η κυρία Κεραμέως, εμμέσως πλην σαφώς, παραδέχτηκε ότι υιοθετεί κάποιας μορφής «παρανομία», θεσπίζοντας την 13ωρη εργασία.
Ταυτόχρονα, αναφορικά με τον ισχυρισμό του κ. Χρηστίδη από το ΠΑΣΟΚ, ότι οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλον στην Ευρώπη, η κα Κεραμέως αναφέρθηκε σε στοιχεία του 2024, που δείχνουν ότι το 3,1% των εργαζομένων της χώρας δουλεύουν περισσότερες από 49 ώρες την εβδομάδα. Αν όμως προστεθούν και οι αυτοαπασχολούμενοι, τότε το συγκεκριμένο ποσοστό αυξάνεται ραγδαία…
Όλα αυτά, ενώ υπάρχει σε εξέλιξη η δεύτερη σε 15 μέρες, μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων, ενάντια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Τα προγραμματισμένα συλλαλητήρια στις 10:30 και στις 11:00 το πρωί έχουν κατάληξη την πλατεία Συντάγματος, με τους εργαζόμενους να δηλώνουν μαζικά ότι διαφωνούν με τις κυβερνητικές επιλογές. Διαφωνούν με το 13ωρο σε έναν εργοδότη, με την κατάτμηση του χρόνου της ετήσιας άδειας, με τις fast track προσλήψεις δύο ημερών, με τις υπερωρίες στην μερική απασχόληση και με την διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία βάση. Θεωρούν ότι πρόκειται για μέτρα που κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς. Άλλωστε, το πεδίο της «συναίνεσης» που επικαλείται το υπουργείο Εργασίας, ως προϋπόθεση για να συμφωνήσουν οι εργαζόμενοι με τους εργοδότες, δεν υφίσταται, μιας και η σχέση ανάμεσα στα δύο μέρη, ήταν και παραμένει, ετεροβαρής.

