Σε πάπυρο υπεγράφη η συμφωνία τριών σημείων μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων για την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συμβάσεων εργασίας, την οποία η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως χαρακτήρισε ” ιστορική”.
Τα τρία βασικά σημεία στα οποία εδράζεται η συμφωνία αφορούν στην ισχύ των συμβάσεων, την κάλυψη των εργαζομένων και την διαφωνία μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών.
Αναλυτικότερα:
– Μετενέργεια συμβάσεων
Μετά την λήξη μιας σύμβασης, η ισχύς της παρατείνεται για τρεις μήνες με το σύνολο των όρων που προέβλεπε, καλύπτει και τους νεοπροσλαμβανόμενους και διατηρείται σε ισχύ έως ότου υπογραφεί νέα.
– Επεκτασιμότητα των συμβάσεων.
Η πρόβλεψη κάλυψης του 50+1% των εργαζομένων ενός κλάδου από την εργοδοτική οργάνωση που συμμετέχει στην διαδικασία διαπραγμάτευσης μειώνεται στο 40% και παύει εντελώς να ισχύει σε περίπτωση κατά την οποία την σύμβαση συνυπογράφουν η ΓΣΕΕ με την αντίστοιχη εργοδοτική οργάνωση.
– Προσφυγή στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας.
Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των δύο μερών, δίνεται η δυνατότητα προσφυγής σε ειδική επιτροπή η οποία θα κρίνει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις μονομερούς προσφυγής στον Οργανισμό.
– Σε ότι αφορά στο ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων, προστατεύονται τα προσωπικά στοιχεία των συμμετεχόντων στα συνδικάτα, ενώ η ένταξη στο μητρώο είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ισχύ των συμβάσεων που υπογράφουν.
Σήμερα, περίπου 15 κλαδικές συμβάσεις παραμένουν σε εκκρεμότητα καθώς δεν πληρούσαν τα κριτήρια επέκτασης και θα επανεξεταστούν.
Η συμφωνία θα λάβει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης με προοπτική την προώθηση της στη Βουλή, στις αρχές του νέου έτους.
Σε ότι αφορά στην επισήμανση του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου και μέρους των εργοδοτών για την ανάγκη επαναφοράς του δικαιώματος των κοινωνικών εταίρων να διαπραγματεύονται σχετικά με τις κατώτατες αποδοχές στο πλαίσιο της Εθνικής Σύμβασης Εργασίας, η υπουργός υπεραμύνθηκε του συστήματος που εφαρμόζεται για τον προσδιορισμό του κατώτατου μισθού από την εκάστοτε κυβέρνηση, επικαλούμενη την πρακτική που ακολουθείται στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη.
Με βάση το νέο πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων, μένει να διευκρινιστεί ο ρόλος που θα διαδραματίζει κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων η πρόβλεψη για συνεκτιμηση των στοιχείων της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, καθώς και η ρήτρα εξαίρεσης από την εφαρμογή των συμβάσεων, επιχειρήσεων οι οποίες εμφανίζουν οικονομικά προβλήματα.
Ωστόσο, ήδη υπήρξαν οι πρώτες αντιδράσεις, με συνδικαλιστές να χαρακτηρίζουν την συμφωνία “συνέχιση των μνημονίων μετρων με άλλο περιτύλιγμα”, εξηγώντας οτι “πριν τα μνημόνια, οι συλλογικές συμβάσεις ήταν ο βασικός πυλώνας της εργασιακής αξιοπρέπειας.
Η επεκτασιμότητα ήταν κανόνας, η μετενέργεια πλήρης, οι κλαδικές συμβάσεις υπερίσχυαν των επιχειρησιακών, και οι μονομερείς προσφυγές στον ΟΜΕΔ αποτελούσαν όπλο πραγματικής προστασίας.”
