Τι σηματοδοτεί η έλευση Τσακλόγλου στο υπουργείο Εργασίας: Ξανά στο προσκήνιο τα Επαγγελματικά Ταμεία και η ιδιωτική επικουρική ασφάλιση

«Θα γίνουν αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα». Με αυτή την σχεδόν… σιβυλλική φράση ο Πάνος Τσακλόγλου, ο νέος υφυπουργός Εργασίας έδωσε, από την πρώτη κιόλας στιγμή, το στίγμα του. Μπορεί η τελετή παραλαβής του στον υπουργικό θώκο, παρουσία του πολιτικού του προϊσταμένου Γιάννη Βρούτση, να πραγματοποιήθηκε χωρίς δημοσιογράφους (!), αλλά ο κ. Τσακλόγλου θέλησε να κρατήσει ψηλά το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Άλλωστε, το ασφαλιστικό είναι ένα θέμα που παραδοσιακά «καίει», όταν λοιπόν ο αρμόδιος υφυπουργός, ανακοινώνει αλλαγές, είναι ξεκάθαρο ότι το ενδιαφέρον πολλαπλασιάζεται.

Ας δούμε σε πιο πεδίο θα γίνουν οι όποιες παρεμβάσεις, με βάση τα έως τώρα δεδομένα:

  • Προκάτοχος του κ. Τσακλόγλου, για όσους δεν το θυμούνται, ήταν ο Νότης Μηταράκης, ο οποίος έχει αποχωρήσει από το υπουργείο Εργασίας πέρσι το χειμώνα! Μάλιστα, η αποχώρησή του, που συνοδεύτηκε με αναβάθμιση στη θέση του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, συνοδεύτηκε από σωρεία φημών περί κάκιστων σχέσεων με τον Γιάννη Βρούτση. Ο κ. Μηταράκης, ως «παρακαταθήκη», άφησε στο υπουργείο Εργασίας ένα πόρισμα, μια έκθεση που προέρχεται από επιτροπή που ο ίδιος συνέστησε και αφορά την επικουρική ασφάλιση. Πρόκειται για ένα πλήρες σχέδιο στήριξης των επαγγελματικών ταμείων, σε βάρος προφανώς της δημόσιας επικουρικής ασφάλισης.
  • Ο κ. Τσακλόγλου ήταν μέλος της επιτροπής Πισσαρίδη, η οποία προ ημερών έδωσε στη δημοσιότητα ένα προσχέδιο με τις προτάσεις της για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Βασική συνιστώσα του σχεδίου είναι η μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης σε ένα πλήρως κεφαλαιοποιητικό σύστημα, από το διανεμητικό που ισχύει έως σήμερα. Με άλλα λόγια, το ποσό που θα λαμβάνει ο δικαιούχος ως επικουρική σύνταξη να προέρχεται αποκλειστικά από τις εισφορές του, μέσω ενός «ατομικού ασφαλιστικού κουμπαρά» και να περιοριστεί στο ελάχιστο η κρατική «ασφαλιστική δικλείδα». Ο κ. Τσακλόγλου μπορεί στο παρελθόν να έχει ταχθεί κατά ενός τέτοιου συστήματος, χαρακτηρίζοντάς το ως ανεφάρμοστο, τώρα όμως πρέπει να βρει τον τρόπο να το ενεργοποιήσει. Άλλωστε, η έκθεση Πισσαρίδη, λέει ολοκάθαρα ότι αυτό το σχέδιο θα είναι προαιρετικό για τους εν ενεργεία ασφαλισμένους, αλλά υποχρεωτικό για τους νέο-εισερχόμενους στην αγορά εργασίας.
  • Η ανάπτυξη των Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ) στοχεύει στο να αξιοποιηθεί μια «πίτα» από εισφορές που ανέρχεται στο 1,5 δισ. ευρώ. Το ζητούμενο είναι πώς και εάν θα καταστεί εφικτό, αυτό το τεράστιο κονδύλι να στηρίξει τα ΤΕΑ, αλλά ταυτόχρονα να μην λείψει από τη δημόσια επικουρική ασφάλιση. Δύσκολη εξίσωση, έως ανέφικτη…
  • Το γεγονός ότι προαναγγέλθηκε πως θα δοθούν σημαντικά φορολογικά κίνητρα στους πολίτες για να στηριχθεί η περαιτέρω ανάπτυξη των ΤΕΑ, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στο εξής το σύστημα θα στηρίζεται σε δύο πυλώνες: Από τη μία πλευρά θα υπάρχει η κύρια σύνταξη, μαζί με την επικουρική η οποία όμως θα είναι περιορισμένου ύψους και από την άλλη θα υπάρχει και η επαγγελματική-ιδιωτική ασφάλιση, που θα στηρίζεται και φορολογικά, ως κίνητρο για να επιλεχθεί από τους πολίτες.

Άρα αντιλαμβάνονται οι πολίτες ότι η μεταρρύθμιση που προωθείται στο υπουργείο Εργασίας είναι η αναβάθμιση του ιδιωτικού σκέλους ασφάλισης και η μεταφορά προς τα εκεί, ενός μεγάλου ποσού κονδυλίων. Το ερωτηματικό που παραμένει βέβαια, είναι εάν τα κονδύλια αυτά, που εν πολλοίς θα αποτελούν τις εισφορές των εργαζομένων, θα είναι διασφαλισμένα ή εάν θα επενδύονται και σε ποιο βαθμό. Ο προκάτοχος του κ. Τσακλόγλου, Νότης Μηταράκης είχε θέσει, δια της επιτροπής που ο ίδιος είχε συστήσει, τρεις κατηγορίες τέτοιων επενδύσεων: χαμηλού, μεσαίου και υψηλού ρίσκου. Μένει να φανεί εάν ο διάδοχός του, ο σημερινός υφυπουργός Εργασίας, θα «πατήσει» πάνω στο συγκεκριμένο μοντέλο για να το προωθήσει περαιτέρω.